Zadzwoń do nas
(+48) 696-416-628
Napisz do nas
adwokat@pawelbala.pl
Zgodnie z dyspozycją art. 132 ust. 4a ustawy o Policji w przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne, wypełniającego jednocześnie znamiona wykroczenia, w przypadku mniejszej wagi lub ukarania grzywną, przełożony dyscyplinarny może nie wszczynać postępowania dyscyplinarnego, a wszczęte umorzyć. Zwrócić należy uwagę na fakt, że norma prawna stwarza jedynie możliwość odstąpienia od wszczęcia postępowania, a nie zobowiązanie takiego działania. Podobnie przełożony nie będzie zobowiązany do odstąpienia od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi przełożony dyscyplinarny może jednak odstąpić od wszczęcia postępowania i przeprowadzić ze sprawcą przewinienia dyscyplinarnego udokumentowaną w formie notatki rozmowę dyscyplinującą. Notatka zalega w aktach osobowych funkcjonariusza poicji przez okres 5 miesięcy. Funkcjonariuszowi policji przysługuje prawo do złożenia sprzeciwu wobec rozmowy w terminie 5 dni od jej przeprowadzenia. Złożenie sprzeciwu skutkuje wszczęciem postępowania dyscyplinarnego, a zebrane dotychczas materiały stają się materiałami postępowania dyscyplinarnego.
Rozmowę dyscyplinującą można przeprowadzić w terminie do 30 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. Rozmowa ta polega na wytknięciu policjantowi niewłaściwego postępowania oraz uprzedzeniu go o możliwości zastosowania innych środków dyscyplinujących, a także wszczęcia postępowania i wymierzenia kary dyscyplinarnej w przypadku ponownego popełnienia czynu, za który policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną. Rozmowę dyscyplinującą przeprowadza przełożony dyscyplinarny. W uzasadnionym przypadku przełożony dyscyplinarny może na piśmie upoważnić do przeprowadzenia w jego imieniu rozmowy dyscyplinującej policjanta w stopniu nie niższym od stopnia posiadanego przez policjanta, z którym rozmowa dyscyplinująca ma być prowadzona, lub zajmującego co najmniej równorzędne z tym policjantem stanowisko służbowe.
Ustawa o policji zawiera zamknięty katalog kar dyscyplinarnych:
Za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną. Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną, odpowiednio surowszą.
Obwinionemu wymierza się karę dyscyplinarną współmierną do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia. Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa negatywne dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu, dotychczasowy przebieg służby, opinię służbową, okres pozostawania w służbie, a także istotne w sprawie okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające.
Zaostrzenie wymiaru kary. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
Złagodzenie wymiaru kary. Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
Wystąpienie ze służby a umorzenie postępowania dyscyplinarnego:
Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, policjanta zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Organ nie ma możliwości wydania innego rozstrzygnięcia niż zwolnienie ze służby. Organowi administracji pozostawiono jednak swobodę w zakresie określenia daty, w jakiej nastąpi zwolnienie policjanta, z tym zastrzeżeniem, że moment zwolnienia musi zamykać się w okresie do 3 miesięcy od złożenia wniosku (wyrok NSA z dnia 9 maja 2012 r., I OSK 1840/11, LEX nr 1264615; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r., VIII SA/Wa 104/12, LEX nr 1276033). Brak wymaganej art. 41 ust. 3 ustawy o Policji reakcji ze strony właściwego komendanta na żądanie funkcjonariusza nie powoduje, że po upływie 3 miesięcy od doręczenia tego żądania nastąpi rozwiązanie służbowego stosunku pracy. Funkcjonariusz Policji, którego żądanie zwolnienia ze służby w Policji nie zostanie uwzględnione, ma prawo złożyć skargę na milczenie organu administracyjnego.
Pisemne zgłoszenie przez funkcjonariusza Policji wystąpienia ze służby, złożone na podstawie cytowanego przepisu jest oświadczeniem woli, do którego ma zastosowanie art. 61 Kodeksu cywilnego (wyrok NSA z dnia 13 marca 2012 r., I OSK 2387/11, Oznacza to, że oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Możliwe jest także skuteczne cofnięcie zgłoszenia wystąpienia ze służby w sytuacji wyrażenia na takie cofnięcie zgody przez organ (wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r., II SA/Wa 2228/12, LEX nr 1323835).
Zwolnienie ze służby następuje w drodze decyzji administracyjnej. W tym miejscu wskazać należy, że zwrócenie się do organu z wnioskiem o wystąpienie ze służby warunkuje przebieg ewentualnego postępowania dyscyplinarnego. Jeżeli przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego wydanie zostanie prawomocna decyzja o zwolnieniu policjanta lub decyzja o zwolnieniu z nadanym rygorem natychmiastowej wykonalności prowadzone postępowanie przygotowawcze uznać należy za bezprzedmiotowe.
adwokat dr Paweł Bała
Przeczytaj także:
Szukaj nas na